این وبلاگ ازتاریخ 22/1/87شروع به فعالیت نموده وازشمادوستان عزیزخواهشمندم بانظرات ارزنده خویش مرادرهرچه بهترشدن این وبلاگ یاری نمایید.
قطعه ای از سرودهای خودم راباعنوان سوزدل تقدیم به شماعزیزان می کنم:
سوز دل….
پرنده ای هستم تنها… با بالهای خونین.
نیازم یک آ غوش گرم است وکمی تسکین.

به نام پرنده مرا با سنگ می زنن.
چراکه من پر میزنم….چراکه من دگر ساکت نیستم.

چرا؟مگر پر زدن جرم است ….ومگر ساکت نبودن گناه؟

ای که تو عا قلی و دانا...چرا نمیفهمی ...که پر زدن حق منست و آرزوی یک پرنده.

ای که تو را پرده است بر چشمانت ...بگشا چشم هوش رابربا پرده نادانی و بدان…

نیاز هر پرنده است پر کشید ن...نیاز هر پرنده هست صعود بر بامهای عقلانی.



ندارم قصد بدمنظورم فقط پر زدن است.که آن هم حق منست …..



مرا دوست بدار...زیرا که من فقط یک پرنده ام.

التماس دعا.